കവിതയുടെ മധുരം നുകരാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും വരിക

Tuesday, 18 July 2017

മുത്തശ്ശിക്കിണർ

(മുത്തശ്ശികിണർ)
പ്രായാധിക്യത്തിന്റെ
വിഷമങ്ങളൊന്നും
ഒരിക്കൽപോലും പറയാത്ത മുത്തശ്ശി,

തന്റെ ചുറ്റും കൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്ന
ചപ്പുചറുകൾ കണ്ടു അന്ധാളിച്ചു
നെഞ്ചുപൊട്ടി വിളിച്ചു.

ചുറ്റിനും മലിമസമാക്കുന്ന അഴുക്കുകൾ
കാണുമ്പോൾ വിങ്ങിപ്പൊട്ടാറുണ്ട്.
ഇതിൽ നിന്നും മോചനമില്ലേ ?

ഇപ്പോൾ മുത്തശിയുടെ പ്രായം
നൂറ്റിപ്പതിനാറു ,
ചെറുപ്പത്തിന്റെ ചുറുചുറുക്കാണ്‌
ഇപ്പോഴും മുത്തശിക്ക്,

സങ്കടം ഒന്നേയുള്ളു,
മാലിന്യം നിറഞ്ഞ തന്റെ  വയർ
ശ്വാസം മുട്ടുന്നു,

ഇങ്ങനെയെങ്കിൽ
അകാലത്തിൽ ചരമമടയാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട
പാവം പുരാവസ്തുവാകാൻ
അധികകാലം വേണ്ടിവരില്ല.

ഓ.... അപ്പോളാണ്  മുത്തശ്ശിയുടെ വിളി
പരിസ്ഥിതിവാദികൾ കേട്ടത്...

അവർ ഓടിയെത്തി. എന്നെ തഴുകി
ചുറ്റിനും നടന്നു. അവർ ഒറ്റക്കെട്ടായ്
പ്രതിജ്ഞയെടുത്ത്..

ചരിത്രത്തിലേക്ക്
മണ്മറഞ്ഞു പോകുമായിരുന്ന എന്നെ,
 ഇനി അവർ  സംരക്ഷിക്കാമെന്ന്
ഉറപ്പ്  തന്നു.

അങ്ങനെ ഒന്നേകാൽ ശതകം വയസ്സുള്ള
എന്റെ വലുപ്പം എത്രയെന്നോ ?
വീതി പത്തര മീറ്റർ
അത്രയും തന്നെ ആഴവും...

എന്നെ നിർമ്മിച്ചു സുന്ദരിയാക്കിയത്,
റാംസം ആൻഡ്  റാപ്പിയർ
ഇന്ഗ്ലീഷ്‌ കമ്പനി.

തൃശൂരിൽ ആദ്യം ആവിയെഞ്ചിൻ
ഓടിത്തുടങ്ങിയപ്പോളാണ്
എന്റെ ജനം.....

 എന്നെ പൈതൃകമായി
കാത്തു സൂക്ഷിക്കാമെന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ
സമാധാനമായി...
ഞാൻ തുള്ളി ചാടുന്നത് കണ്ട്
മന്ത്രി, എന്നെ തൊട്ടു നമസ്കരിച്ചു.

പഴയ പ്രതാപം
വീണ്ടെടുത്തോളാമെന്ന് മന്ത്രി.
ഞാൻ സംതൃപ്തയായി.
ഒരു നാടിന്റെ പ്രതാപം എന്റെ നീരും
ഇനി ജനങ്ങളുടെ കൈയ്യിൽ....
ദേവൻ തറപ്പിൽ
🌹🌹🌹
Post a Comment